Menu
hazardzista

Emocje i zniekształcony obraz rzeczywistości u hazardzisty

Uczucia i emocje to ważne wyznaczniki potrzeb każdego człowieka, są motorem napędowym wielu naszych działań. Naturalne jest poszukiwanie pozytywnych odczuć i stanów emocjonalnych, takich jak miłość, akceptacja, poczucie własnej wartości, radość czy przyjemność. Jednocześnie staramy się unikać doznań o negatywnym wydźwięku, jak np. wstyd, lęk albo poczucie winy. Im bardziej zaangażujemy się, postaramy i poniesiemy wymierny wysiłek w uzyskanie przyjemnych stanów oraz doznań, tym będą one prawdziwsze, trwalsze, a ich osiągnięcie przysporzy znacznie więcej satysfakcji.

Subtelny świat emocji i uczuć jest ważny, ale codzienne funkcjonowanie człowieka, powinno być równoważone także rozsądkiem oraz postrzeganiem racjonalnym. Właściwa proporcja pomiędzy decyzjami płynącymi z serca oraz umysłu, jest gwarancją stabilności i rozwoju w wielu kluczowych obszarach życia. Zbyt duża emocjonalność, rozbudza bowiem przesadną skłonność do fantazji, wybujałej wyobraźni czy tzw. myślenia magicznego i życzeniowego. Warto też pamiętać, ze taki rodzaj postrzegania, jest doskonałą pożywką i naturalną zasłoną dymną dla rozwoju uzależnienia od hazardu. Nałogowa regulacja uczuć, która doprowadza w efekcie do emocjonalnej huśtawki oraz zakłamany obraz rzeczywistości – to chleb powszedni osób uzależnionych od hazardu.

Nie warto wybierać drogi na skróty

Emocje w naszym życiu są niczym przyprawy w kuchni, warto jednak dozować je z umiarem, wszak mało komu smakuje przesolona zupa czy zbyt pikantna pizza. Granie na pieniądze początkowo jest najczęściej związane z potrzebą wyzwolenia adrenaliny i przyjemności. Dreszcz emocji bywa ekscytujący, a dodatkowo hazard rozbudza nadzieję na szybką i łatwą wygraną. Ten prosty sposób na poprawę samopoczucia, bywa dla wielu osób, mających problem z kontrolowaniem emocji – pułapką i swoistą ślepą uliczką. Poprzez łatwe doznawanie uczucia przyjemności, hazard bardzo szybko zachęca do częstszej powtarzalności oraz równoczesnej rezygnacji z innych sposobów na relaks, aktywny rodzinny odpoczynek czy poprawę nastroju poprzez realizację swoich pasji lub pielęgnowanie hobby. Zabawa w kasynie np. online kasyno albo obstawianie wyników sportowych w internetowym serwisie bukmacherskim – nie wymaga dużego wysiłku, dla sporej grupy ludzi, stanowi więc zachęcającą formę doznawania przyjemności.

Co dokładnie odczuwa hazardzista w czasie gry?

Gdy podczas hazardu przytrafi się wygrana, to automatycznie wzmacnia ona kształtujący się nawyk, ale co ciekawe – przegrywana gotówka – także podsyca nakręcającą się spiralę uzależnienia. Nałogowy hazardzista czuje, że w razie niepowodzenia, wraz z którym pojawiają się przykre odczucia, tylko kolejna gra i ekscytujące oczekiwanie – może wprowadzić go w euforyczny stan. Rozpoczynając granie, celem była przyjemność, natomiast osoba uzależniona od hazardu kontynuuje grę, mimo kolejnych przegranych, żeby zakamuflować w ten sposób przykre emocje. Powoli dochodzi do utraty emocjonalnego kontaktu z rzeczywistością, co związane jest z koncentracją priorytetów wokół grania, a nie realnego życia. W ten sposób powstaje również zjawisko tzw. głodu hazardowego, jakie jest największym zagrożeniem, nawet dla osób podejmujących niewymuszoną bądź spowodowaną okolicznościami, decyzję o abstynencji. Jedynym lekarstwem na poradzenie sobie z tym problemem oraz szansą na w miarę normalne życie, jest pełna świadomość i zrozumienie mechanizmów tej choroby. Skutkuje to bowiem umiejętnością rozpoznawania głodu hazardowego, a w konsekwencji wypracowaniem własnych metod i form radzenia sobie z emocjami.

Nieoczywistość i brak logiki, czyli znaki rozpoznawcze uzależnionego umysłu

Osobie zdrowej trudno jest pojąć, dlaczego nałogowy hazardzista, mimo, iż dostrzega opłakane skutki swojej aktywności, nie zmienia niczego we własnym postępowaniu. Chory umysł osoby uzależnionej od hazardu, przejawia skłonność do postrzegania niezgodnego z rzeczywistością. Wyolbrzymianie sporadycznych wygranych i jednocześnie marginalizowanie faktów świadczących o finansowym pogrążaniu się, to naturalna zdolność u nałogowego hazardzisty. Na potrzeby kreowania spaczonego obrazu rzeczywistości, uzależniony umysł bagatelizuje dotychczasowe problemy oraz straty, obarczając przy okazji odpowiedzialnością za swoje niepowodzenia – wszelkie czynniki i okoliczności, poza graniem. W pakiecie „rozważań” chorego umysłu, jest też racjonalizowanie, koloryzowanie, fantazjowanie, odwracanie uwagi i zaprzeczanie oczywistym faktom.

Celem osoby dotkniętej patologicznym hazardem, jest tworzenie fałszywych norm, wyznaczanie nowych granic i kreacja alternatywnej rzeczywistości. Wszystko po to, by chronić pasożytującą chorobę i torować jej drogę do kontynuowania destrukcyjnej działalności, którą uzależniony umysł odbiera jako „misję ratunkową”… Wśród powszechnych, złudnych wyobrażeń hazardzistów, jest fantazjowanie o wygranej, która pozwoliłaby im na spłatę długów oraz wynagrodzenie sobie i najbliższym pozostałych strat. Często osoby uzależnione od hazardu doznają rodzaju olśnienia i dostrzegają przykrą prawdę. Ta chwila działa jednak na nich paraliżująco i przerażająco, dlatego zdominowana uzależnieniem psychika, nakierowuje nałogowego hazardzistę na dalsze granie, które przecież przyniesie mu ulgę…

Autor: Paweł Łukasik

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Udostępnij

Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved Magazyn VIP 2020