Krzysztof Pastor – spacer po świecie tańca

Opublikowano: 29 stycznia 2017

„Chopiniana/Bolero/Chroma” to piękny spektakl baletowy w trzech częściach. Potrójna dawka wrażeń estetycznych i emocji, których wszystkim melomanom dostarczył Polski Balet Narodowy

Premierę zadedykowano dyrektorowi zespołu baletowego Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie Krzysztofowi Pastorowi. W minionym roku obchodził on poczwórny jubileusz: urodzin, rozpoczęcia nauki baletu, pracy solistycznej i twórczości choreograficznej. W spektaklu zaprezentowano trzy różne nurty artystyczne.

„Chopiniana” – neoromantyczne dzieło w choreografii wielkiego rosyjskiego mistrza Michaiła Fokina z muzyką Fryderyka Chopina – już od ponad stu lat gości na światowych scenach i zachwyca stylowym tańcem oraz niepowtarzalnym nastrojem. W 1908 r. Teatr Maryjny wystawił spektakl na cele dobroczynne, a w grudniu Fokin przyjechał z nim do Warszawy, gdzie podbił serca miłośników baletu klasycznego.

„Bolero” Maurice’a Ravela w choreografii Krzysztofa Pastora to widowisko pełne ekspresji, energii i emocji.

Ravel skomponował utwór w 1928 r. Jest to prawdopodobnie najczęściej wykonywany dzieło muzyki klasycznej. Laurent Petitgirard z francuskiego stowarzyszenia kompozytorów SACEM stwierdził, że na świecie co 10 min. rozpoczyna się odtwarzanie „Bolera”. Od 1960 r. utwór zarobił na tantiemach około 50 mln euro.

Jest to jeden z tych baletów, który daje tancerzom możliwość popisania się sprawnością. A to przynosi radość zarówno widzom, jak i widowni – powiedział Krzysztof Pastor w wywiadzie „Czysta forma tańca”, którego udzielił Maciejowi Krawcowi.

Wieczór zakończyła „Chroma” – polska premiera baletu brytyjskiego choreografa Wayne’a McGregora z muzyką Joby’ego Talbota i Jacka White’a III oraz scenografią słynnego brytyjskiego architekta Johna Pawsona.

Sam McGregor pisze o swojej twórczości: „W moich choreografiach często zastanawiam się, jak zburzyć przestrzeń, w której znajduje się ciało.

Ta potencjalnie „wolna przestrzeń”, gdzie gramatyka i artykulacja ciała stają się czyste jak kryształ, obrazowe i bezpośrednie, jest wspaniałym kontekstem dla nowej choreografii”. „Chroma” to widowisko ultranowoczesne, zmysłowe, stworzone z czystej formy, widać w nim – jak mówił sam choreograf – ruch ciała, skręcanie w kościach, energię.

– Wieczory baletowe złożone z kilku pozycji odzwierciedlają główne nurty repertuarowe polskiego baletu, pielęgnowanie tradycji, polską myśl choreograficzną, więź ze światowym baletem współczesnym, prezentują najnowsze światowe trendy. Niosą widzom zwielokrotnione bogactwo wrażeń, różnorodność języka choreograficznego, rozmaitość wyborów muzycznych i wielość kreacji tanecznych mówi Waldemar Dąbrowski, dyrektor Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Obyśmy mieli szansę oglądać więcej takich dzieł.

KRZYSZTOF PASTOR

Choreograf i inscenizator, dyrektor Polskiego Baletu Narodowego, dyrektor artystyczny Litewskiego Baletu Narodowego, choreograf-rezydent Holenderskiego Baletu Narodowego. Jako ten pierwszy zadebiutował w 1986 r. podczas Międzynarodowej Gali Baletowej w Łodzi, będąc jeszcze tancerzem w Amsterdamie. W swoim dorobku posiada ponad 50 realizacji baletowych na scenach całego świata – wystawiał je przede wszystkim w Holandii, ale także m.in. w USA, Szkocji, Niemczech, Szwecji, Izraelu, a nawet w Hongkongu i Australii.

Na moje pytanie, czy jest artystą spełnionym, Pastor odpowiada:

– Mam jeszcze wiele marzeń, wiele pomysłów. Taniec zostawia ogromną przestrzeń do indywidualnych przeżyć i trzeba to wykorzystywać. Są rzeczy, które chodzą mi po głowie, są we mnie, ale podjęcie nowego tematu nieraz odbywa się spontanicznie.

W pracy artysta stawia na autentyczność, naturalność i spontaniczność. Sens sztuki baletowej jego zdaniem polega na tym, żeby nawet przypadkowy widz mógł doznać w kontakcie z interpretacją taneczną wielkich wzruszeń, a każdy artysta powinien do tego ciągle dążyć. Ruch, taniec jest formą wypowiedzi, sztuką, która może poruszać wiele tematów – dodaje Pastor. Artystyczny taniec ma budzić głębokie autentyczne przeżycia, pokazywać namiętności, wyzwalać emocje. W moich baletach chcę odrzucić sztuczność, stawiam na spontaniczność i autentyczność.

Fot. E. Krasucka

 

Udostępnij ten post:



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *


Powiązane treści
Festiwal Ludwiga van Beethovena
„Beethoven i filozofowie” – to motto 28. edycji Wiel...
Anna Dymna
Anna Dymna to totalny majstersztyk polskiego kina i...
Scena Relax
Najnowsze premierowe przedstawienie, "Kolejny wieczó...
komiksów Marvela 
Komiksy mają wielu zwolenników w każdej grupie wiekowej i...
Festivalove
8 grudnia 2023 roku w przestrzeni koncertowej warszawskiej P...