Jarosław Modzelewski

Modzelewski i Molier bohaterami wystaw w Teatrze Wielkim Operze Narodowej

Opublikowano: 9 lutego 2022

Galeria Opera – Jarosław Modzelewski

Jarosław Modzelewski, malarz, pedagog i rysownik, studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Stefana Gierowskiego, wielkiego artysty ówczesnej awangardy malarskiej. Był współzałożycielem formacji artystycznej Gruppa, powstałej w 1983 roku, która wpisywała się w kontekst przemian w sztuce międzynarodowej. Członkowie stowarzyszenia dawali w swojej twórczości wyraz rzeczywistości stanu wojennego. Symbolicznym końcem Gruppy była akcja „Głos przyrody na Solidarność”.

W pracach artysty najczęściej pojawiają się pejzaże, martwa natura, ale główne miejsce zajmuje człowiek. Modzelewski nazywany jest malarzem „ikon codzienności” − przeważnie przedstawia sceny zaczerpnięte z życia. W jego obrazach nie brakuje też wątków literackich, historycznych i politycznych. „Kiedy przyglądam się moim obrazom, to zauważam, że w przytłaczającej większości są one wynikiem obserwacji, a właściwe wynikiem bardzo konkretnego zaobserwowania jakiejś sytuacji, która miała miejsce w rzeczywistym czasie i miejscu”.

Jarosław Modzelewski

Wśród wystawionych prac znalazły się m.in.: Plac Narutowicza”, „Z babcią”, „Warszawa na cegłach, przytrzaśnięte palce”. W Galerii opera zaprezentowane są najnowsze prace artysty, których tematem przewodnim są wspomnienia, powrót do początku twórczości, a nawet do okresu dzieciństwa. − To była historia, która się zdarzyła u mojego kolegi ze szkoły, który mieszkał w takim malutkim domku za naszym osiedlem. Tam się zaczynały wioski i pola i właśnie u niego na podwórku stała taka Warszawa na cegłach. Bawiliśmy się w tym samochodzie. Ja trzymałem rękę na futrynie i oni zatrzasnęli drzwi, a ja wrzasnąłem i zacząłem wyć, że ta ręka jest uwięziona, ale niestety oni myśleli, że ja żartuję i to dość długo trwało i to było też straszne przeżycie wspomina Jarosław Modzelewski w rozmowie z Marcinem Fediszem, kuratorem wystawy.

Prace artysty znajdują się m.in w Muzeum Narodowym w Warszawie, Poznaniu i Krakowie i wielu innych galeriach sztuki.

Muzeum Teatralne – Polski Molier

Jean Baptiste Poquelin to jeden z największych i najczęściej wystawianych od 400 lat komediopisarzy francuskich. Był także poetą, aktorem i dyrektorem teatru. W Polsce jego sztuki w języku francuskim były grywane w polskich rezydencjach magnackich już w XVII wieku − po raz pierwszy w 1669 roku w warszawskim pałacu poety Jana Andrzeja Morsztyna. Spektakle Moliera wystawiane były w teatrach królów polskich: Augusta II, Jana III Sobieskiego, Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Jarosław Modzelewski

W swoich sztukach twórca często atakował i wyśmiewał ówczesne życie, przywary szlachty, głupotę, pychę władców, obłudę. W swoim dorobku ma około 30 komedii. Najpopularniejsze z nich to „Mizantrop”, „Skąpiec”, „Szkoła żon”, „Tartufe”, „Don Juan”, „Mieszczanin szlachcicem”. Zmarł na scenie, grając w sztuce „Chory z urojenia”.

− Chcieliśmy pokazać całą plejadę polskich aktorów, którzy grali w sztukach Moliera, począwszy od Mieczysława Frenkla, aż po współczesnych wykonawców ról molierowskich – mówi PAP kurator wystawy dr Andrzej Kruczyński.

Na wystawie w Muzeum Teatralnym z okazji 400. rocznicy urodzin pisarza zaprezentowano projekty najciekawszego i najbardziej wpływowego molierowskiego scenografa Karola Frycza. Jednym z eksponatów jest kostium Andrzeja Seweryna do roli tytułowej w spektaklu „Don Juan”, w którym wystąpił na festiwalu w Awinionie w 1993 roku. Prezentowane są też oryginalne kostiumy, m.in. projektu Zofii de Ines i Krystyny Zachwatowicz.

Bardzo ciekawie prezentuje się też przegląd polskich aktorów molierowskich. Są też przekłady prawie stu autorów, w tym Tadeusza Boya-Żeleńskiego, a także nowsze tłumaczenia Bohdana Korzeniewskiego i najnowsze − Jerzego Radziwiłowicza. To wszystko świadczy o nieprzemijającej wartości sztuki Moliera.

Jarosław Modzelewski

Na wystawie, wśród licznych eksponatów, znajduje się unikatowy, pierwszy raz pokazany publicznie, miedzioryt Israela Silvestra przedstawiający scenę z komediobaletu Moliera i Lully’ego Księżniczka Elidy”, wystawionego w Wersalu w 1664 roku. To autentyczna odbitka z płyty miedziorytowej, zachowanej w Paryżu. Muzeum Teatralne w Warszawie otrzymało ten eksponat w darze od prezydenta Francji gen. Charlesa de Gaulle’a podczas wizyty w Teatrze Wielkim w Warszawie w 1967 roku.

Partnerami projektu są: Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza, Instytut Sztuki PAN i Polska Kompania Teatralna. Wystawa została objęta honorowy patronatem Instytutu Francuskiego w Warszawie.

Anna Arwaniti

autor zdjęć Wojciech Duszenko

Udostępnij ten post:



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *


Powiązane treści
Budka Suflera
Budka Suflera to jedna z tych wielkich kapel, taki z...
Danuta Stankiewicz
Mam w sobie ogromną radość i nieustający apetyt na ż...
Chopin i Jego Europa
To jubileusz Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „...
Katarzyna Wierzbicka
W mojej książce chciałam także pokazać, jak ważne dl...
książki dla nastolatków
...